Τα εμφυτεύματα με ορό, όπως πιθανώς έχετε μαντέψει, γεμίζονται με αλατόνερο. Ενδιαφέρον είναι ότι το εξωτερικό περίβλημα που χρησιμοποιείται σε αυτά τα εμφυτεύματα εξακολουθεί να είναι κατασκευασμένο από σιλικόνη.

Τα εμφυτεύματα σιλικόνης χρησιμοποιούν το ίδιο εξωτερικό περίβλημα, αλλά γεμίζονται με τζελ σιλικόνης. Σημειώστε ότι ενώ τα εμφυτεύματα με ορό γεμίζονται αφού το περίβλημα έχει χειρουργικά εισαχθεί, τα αντίστοιχα σιλικόνης είναι ουσιαστικά προκατασκευασμένα.

Εν μέρει, γι' αυτό τα εμφυτεύματα με ορό απαιτούν μικρότερες τομές καθώς το περίβλημα μπορεί να κυληθεί και να εισαχθεί σε στενό χώρο. Είναι επίσης ο λόγος που επιτρέπουν πολύ πιο δραστικές βελτιώσεις στο μέγεθος.

Τα εμφυτεύματα σιλικόνης φτάνουν μόνο μέχρι 800 κυβικά εκατοστά (cc). Τα εμφυτεύματα με ορό φτάνουν πολύ πιο ψηλά, με 600 έως 700 cc να είναι ο μέσος όρος για χειρουργική επέμβαση XL στήθους—αλλά υπάρχουν χειρουργοί που επιτρέπουν όγκους έως και 3.000 cc.

Τι γίνεται όμως με την αίσθηση; Παρά τις βελτιώσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια, τα εμφυτεύματα με ορό δεν αισθάνονται τόσο φυσικά όσο αυτά από σιλικόνη.

Εκτός από αυτές τις διαφορές, τα εμφυτεύματα με ορό και σιλικόνη διαφέρουν μεταξύ τους όσον αφορά τους κινδύνους που σχετίζονται με ρήξη. Τα εμφυτεύματα με ορό, δεδομένου ότι περιέχουν μόνο αλατόνερο, δεν προκαλούν πραγματικά προβλήματα όταν ραγίζουν.

Το σώμα είναι ικανό να επεξεργαστεί επιπλέον νάτριο ή απλώς το αποβάλλει. Αλλά φυσικά, καθώς η διαρροή συνεχίζεται για μέρες, το εμφύτευμα θα συνεχίσει να καταρρέει—φτάνοντας τελικά σε ένα σημείο όπου γίνεται τόσο εμφανές.

Οι περιπτώσεις ρήξης εμφυτευμάτων σιλικόνης, από την άλλη, δεν είναι τόσο εμφανείς. Το τζελ μπορεί να μετακινηθεί σε μικρούς χώρους μέσα στο στήθος και να βρει το δρόμο του σε λεμφαδένες και άλλα μέρη του σώματος.

Αν και δεν είναι γνωστό να προκαλεί οποιοδήποτε είδος ασθένειας, μπορεί να οδηγήσει σε πόνο και δυσφορία — τουλάχιστον κάποιες φορές. Συχνά, οι διαρροές σιλικόνης παραμένουν αδιάγνωστες εκτός αν χρησιμοποιηθεί μαγνητική τομογραφία (MRI) ή υπερηχογράφημα.

Και γι' αυτό για τις γυναίκες με εμφυτεύματα σιλικόνης, συνιστάται να υποβάλλονται σε τακτικούς ελέγχους — ιδιαίτερα αυτούς που περιλαμβάνουν τη χρήση τέτοιων διαγνωστικών εργαλείων.

Εκτός από τις ρήξεις, υπάρχει το ζήτημα των ρυτίδων — πτυχές στο ίδιο το εμφύτευμα που μπορεί να γίνουν ορατές στο δέρμα, πιο συχνά κοντά στο πλάι και στο κάτω μέρος του στήθους, καθώς και γύρω από το ντεκολτέ.

Ενώ αυτό συμβαίνει τόσο στα εμφυτεύματα ορού όσο και στα σιλικόνης, ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος με τα πρώτα. Επιπλέον, οι πιθανότητες εμφάνισης αυξάνονται με το μέγεθος του εμφυτεύματος.

Αυτή η αντιαισθητική ανησυχία, δυστυχώς, δεν μπορεί να επιλυθεί με μη χειρουργικά μέσα. Η διόρθωσή της μπορεί να απαιτεί επανατοποθέτηση εμφυτεύματος, αντικατάσταση και σε ορισμένες περιπτώσεις, υπογέμισμα.

Το να ανακαλύπτουν ότι δεν μπόρεσαν να διατηρήσουν το προτιμώμενο μέγεθος (και στη διαδικασία να ξοδέψουν ακόμα περισσότερα σε ιατρικές διαδικασίες) είναι σίγουρα απογοητευτικό για όποιον έχει υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση στήθους XL.

Οι ρήξεις και οι ρυτίδες είναι πραγματικά προβλήματα, αλλά δεν επηρεάζουν όλους. Οι ρήξεις, για παράδειγμα, έχουν μόνο περίπου 10 τοις εκατό πιθανότητα να συμβούν μια δεκαετία μετά την τοποθέτηση εμφυτευμάτων γεμισμένων με ορό.

Αυτό που είναι εγγυημένο, ωστόσο, είναι η δυσφορία και η ταλαιπωρία που συνοδεύουν την ανάρρωση. Με τον τύπο της αύξησης που επιδιώκετε, θα πρέπει να φοράτε χειρουργικό στηθόδεσμο για τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες.

Οι λωρίδες χειρουργικής ταινίας που χρησιμοποιούνται για την κάλυψη των πληγών θα πρέπει να παραμείνουν στη θέση τους για περίπου έξι εβδομάδες. Και φυσικά, αυτό σημαίνει ότι δεν θα μπορείτε να κάνετε ντους για αρκετό καιρό.

Ο πόνος θα είναι επίσης ενοχλητικός, κάτι που θα απαιτήσει να πάρετε φάρμακα χωρίς ιατρική συνταγή. Αν δεν φαίνεται να λειτουργούν αρκετά, μπορεί να χρειαστεί να συνταγογραφηθούν ισχυρά παυσίπονα.

Ενδέχεται επίσης να χρειαστούν επιπλέον βήματα για τη μείωση του σχηματισμού ουλών και της σκλήρυνσης. Ο έλεγχος για σημάδια αιμορραγίας και μόλυνσης καθ' όλη τη διάρκεια της φάσης ανάρρωσης είναι επίσης απαραίτητος.

Πολλές από αυτές που επιλέγουν να κάνουν αυξητική στήθους καταλήγουν ικανοποιημένες με τα αποτελέσματα, απολαμβάνοντας αύξηση της αυτοπεποίθησης και της σεξουαλικότητας. Όσο για όσες επέλεξαν πολύ μεγαλύτερο στήθος, ναι, ξεχωρίζουν πιο εύκολα.

Στην πραγματικότητα, πάνω από τα δύο τρίτα των γυναικών που έκαναν αυξητική στήθους δηλώνουν ότι είναι ικανοποιημένες με τα αποτελέσματα που πήραν—τονίζοντας περαιτέρω τα ψυχολογικά οφέλη μιας τέτοιας διαδικασίας.

Παρόλα αυτά, υπάρχουν γυναίκες που καταλήγουν να κάνουν επανεπέμβαση μετά από απογοήτευση. Επίσης, είναι δύσκολο να πει κανείς αν αυτά τα στατιστικά ισχύουν πραγματικά για γυναίκες με μεγαλύτερα από το μέσο εμφυτεύματα λόγω της έλλειψης συγκεκριμένων μελετών.

Όταν συνειδητοποιούν ότι τα μεγάλα εμφυτεύματα προκαλούν πόνο στην πλάτη και τους ώμους, για παράδειγμα, μερικές επιλέγουν να τα μειώσουν. Το ίδιο ισχύει και για όσες δεν πρόβλεψαν δυσκολίες σε σωματικές ή αθλητικές δραστηριότητες.

Ομοίως, η χαλάρωση γίνεται μεγαλύτερο μακροπρόθεσμο πρόβλημα με αυτές τις αυξήσεις στήθους, ενισχύοντας το αποτέλεσμα της βαρύτητας τόσο στο νεανικό όσο και στο γηρασμένο δέρμα. Αυτό είναι, φυσικά, πιο εμφανές με μεγαλύτερα εμφυτεύματα.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, η απογοήτευση προέρχεται από ένα άνισο αποτέλεσμα—ή λιγότερο από τέλεια συμμετρία όπως λένε. Το να μην βλέπουν τα αποτελέσματα που αρχικά φαντάζονταν είναι ένας άλλος πιθανός λόγος που μπορεί να οδηγήσει σε δυσαρέσκεια.